Both brothers fall; the mountain of herbs

न तात मोहं प्रतिगन्तुम् अर्हसि यत्रेन्द्रजिज् जीवति राक्षसेन्द्र ।
नेन्द्रारिबाणाभिहतो हि कश् चित् प्राणान् समर्थः समरेऽभिधर्तुम् ॥

na tāta mohaṃ pratigantum arhasi yatrendrajij jīvati rākṣasendra
nendrāribāṇābhihato hi kaś cit prāṇān samarthaḥ samare 'bhidhartum

पश्याद्य रामं सहलक्ष्मणेन मद्बाणनिर्भिन्नविकीर्णदेहम् ।
गतायुषं भूमितले शयानं शरैः शितैर् आचितसर्वगात्रम् ॥

paśyādya rāmaṃ sahalakṣmaṇena madbāṇanirbhinnavikīrṇadeham
gatāyuṣaṃ bhūmitale śayānaṃ śaraiḥ śitair ācitasarvagātram

त्वम् अप्रतिरथः पुत्र जितस् ते युधि वासवः ।
किं पुनर् मानुषं धृष्यं न वधिष्यसि राघवम् ॥

tvam apratirathaḥ putra jitas te yudhi vāsavaḥ
kiṃ punar mānuṣaṃ dhṛṣyaṃ na vadhiṣyasi rāghavam

असौ पुनर् लक्ष्मण राक्षसेन्द्रो ब्रह्मास्त्रम् आश्रित्य सुरेन्द्रशत्रुः ।
निपातयित्वा हरिसैन्यम् उग्रम् अस्माञ् शरैर् अर्दयति प्रसक्तम् ॥

asau punar lakṣmaṇa rākṣasendro brahmāstram āśritya surendraśatruḥ
nipātayitvā harisainyam ugram asmāñ śarair ardayati prasaktam

स्वयम्भुवा दत्तवरो महात्मा खम् आस्थितोऽन्तर्हितभीमकायः ।
कथं नु शक्यो युधि नष्टदेहो निहन्तुम् अद्येन्द्रजिद् उद्यतास्त्रः ॥

svayambhuvā dattavaro mahātmā kham āsthito 'ntarhitabhīmakāyaḥ
kathaṃ nu śakyo yudhi naṣṭadeho nihantum adyendrajid udyatāstraḥ

मन्ये स्वयम्भूर् भगवान् अचिन्त्यो यस्यैतद् अस्त्रं प्रभवश् च योऽस्य ।
बाणावपातांस् त्वम् इहाद्य धीमन् मया सहाव्यग्रमनाः सहस्व ॥

manye svayambhūr bhagavān acintyo yasyaitad astraṃ prabhavaś ca yo 'sya
bāṇāvapātāṃs tvam ihādya dhīman mayā sahāvyagramanāḥ sahasva

आवां तु दृष्ट्वा पतितौ विसंज्ञौ निवृत्तयुद्धौ हतरोषहर्षौ ।
ध्रुवं प्रवेक्ष्यत्य् अमरारिवासं असौ समादाय रणाग्रलक्ष्मीम् ॥

āvāṃ tu dṛṣṭvā patitau visaṃjñau nivṛttayuddhau hataroṣaharṣau
dhruvaṃ pravekṣyaty amarārivāsaṃ asau samādāya raṇāgralakṣmīm

मा भैष्ट नास्त्य् अत्र विषादकालो यद् आर्यपुत्राव् अवशौ विषण्णौ ।
स्वयम्भुवो वाक्यम् अथोद्वहन्तौ यत् सादिताव् इन्द्रजिदस्त्रजालैः ।
तस्मै तु दत्तं परमास्त्रम् एतत् स्वयम्भुवा ब्राह्मम् अमोघवेगम् ।
तन् मानयन्तौ यदि राजपुत्रौ निपातितौ कोऽत्र विषादकालः ॥

mā bhaiṣṭa nāsty atra viṣādakālo yad āryaputrāv avaśau viṣaṇṇau
svayambhuvo vākyam athodvahantau yat sāditāv indrajidastrajālaiḥ
tasmai tu dattaṃ paramāstram etat svayambhuvā brāhmam amoghavegam
tan mānayantau yadi rājaputrau nipātitau ko 'tra viṣādakālaḥ

एतस्मिन् निहते सैन्ये वानराणां तरस्विनाम् ।
यो यो धारयते प्राणांस् तं तम् आश्वासयावहे ॥

etasmin nihate sainye vānarāṇāṃ tarasvinām
yo yo dhārayate prāṇāṃs taṃ tam āśvāsayāvahe

कच्चिद् आर्य शरैस् तीक्ष्णैर् न प्राणा ध्वंसितास् तव ॥

kaccid ārya śarais tīkṣṇair na prāṇā dhvaṃsitās tava

नैरृतेन्द्रमहावीर्यस्वरेण त्वाभिलक्षये ।
पीड्यमानः शितैर् बाणैर् न त्वां पश्यामि चक्षुषा ॥

nairṛtendramahāvīryasvareṇa tvābhilakṣaye
pīḍyamānaḥ śitair bāṇair na tvāṃ paśyāmi cakṣuṣā

अञ्जना सुप्रजा येन मातरिश्वा च नैरृत ।
हनूमान् वानरश्रेष्ठः प्राणान् धारयते क्व चित् ॥

añjanā suprajā yena mātariśvā ca nairṛta
hanūmān vānaraśreṣṭhaḥ prāṇān dhārayate kva cit

आर्यपुत्राव् अतिक्रम्य कस्मात् पृच्छसि मारुतिम् ।
नैव राजनि सुग्रीवे नाङ्गदे नापि राघवे ।
आर्य संदर्शितः स्नेहो यथा वायुसुते परः ॥

āryaputrāv atikramya kasmāt pṛcchasi mārutim
naiva rājani sugrīve nāṅgade nāpi rāghave
ārya saṃdarśitaḥ sneho yathā vāyusute paraḥ

शृणु नैरृतशार्दूल यस्मात् पृच्छामि मारुतिम् ।
तस्मिञ् जीवति वीरे तु हतम् अप्य् अहतं बलम् ।
हनूमत्य् उज्झितप्राणे जीवन्तोऽपि वयं हताः ॥

śṛṇu nairṛtaśārdūla yasmāt pṛcchāmi mārutim
tasmiñ jīvati vīre tu hatam apy ahataṃ balam
hanūmaty ujjhitaprāṇe jīvanto 'pi vayaṃ hatāḥ

ध्रियते मारुतिस् तात मारुतप्रतिमो यदि ।
वैश्वानरसमो वीर्ये जीविताशा ततो भवेत् ॥

dhriyate mārutis tāta mārutapratimo yadi
vaiśvānarasamo vīrye jīvitāśā tato bhavet

आगच्छ हरिशार्दूल वानरांस् त्रातुम् अर्हसि ।
नान्यो विक्रमपर्याप्तस् त्वम् एषां परमः सखा ।
त्वत्पराक्रमकालोऽयं नान्यं पश्यामि कञ् चन ॥

āgaccha hariśārdūla vānarāṃs trātum arhasi
nānyo vikramaparyāptas tvam eṣāṃ paramaḥ sakhā
tvatparākramakālo 'yaṃ nānyaṃ paśyāmi kañ cana

ऋक्षवानरवीराणाम् अनीकानि प्रहर्षय ।
विशल्यौ कुरु चाप्य् एतौ सादितौ रामलक्ष्मणौ ।
गत्वा परमम् अध्वानम् उपर्य् उपरि सागरम् ।
हिमवन्तं नगश्रेष्ठं हनूमन् गन्तुम् अर्हसि ॥

ṛkṣavānaravīrāṇām anīkāni praharṣaya
viśalyau kuru cāpy etau sāditau rāmalakṣmaṇau
gatvā paramam adhvānam upary upari sāgaram
himavantaṃ nagaśreṣṭhaṃ hanūman gantum arhasi

ततः काञ्चनम् अत्युग्रम् ऋषभं पर्वतोत्तमम् ।
कैलासशिखरं चापि द्रक्ष्यस्य् अरिनिषूदन ।
तयोः शिखरयोर् मध्ये प्रदीप्तम् अतुलप्रभम् ।
सर्वौषधियुतं वीर द्रक्ष्यस्य् औषधिपर्वतम् ॥

tataḥ kāñcanam atyugram ṛṣabhaṃ parvatottamam
kailāsaśikharaṃ cāpi drakṣyasy ariniṣūdana
tayoḥ śikharayor madhye pradīptam atulaprabham
sarvauṣadhiyutaṃ vīra drakṣyasy auṣadhiparvatam

तस्य वानरशार्दूल चतस्रो मूर्ध्नि संभवाः ।
द्रक्ष्यस्य् ओषधयो दीप्ता दीपयन्त्यो दिशो दश ।
मृतसंजीवनीं चैव विशल्यकरणीम् अपि ।
सौवर्णकरणीं चैव संधानीं च महौषधीम् ।
ताः सर्वा हनुमन् गृह्य क्षिप्रम् आगन्तुम् अर्हसि ।
आश्वासय हरीन् प्राणैर् योज्य गन्धवहात्मज ॥

tasya vānaraśārdūla catasro mūrdhni saṃbhavāḥ
drakṣyasy oṣadhayo dīptā dīpayantyo diśo daśa
mṛtasaṃjīvanīṃ caiva viśalyakaraṇīm api
sauvarṇakaraṇīṃ caiva saṃdhānīṃ ca mahauṣadhīm
tāḥ sarvā hanuman gṛhya kṣipram āgantum arhasi
āśvāsaya harīn prāṇair yojya gandhavahātmaja

किम् एतद् एवं सुविनिश्चितं ते यद् राघवे नासि कृतानुकम्पः ।
पश्याद्य मद्बाहुबलाभिभूतो विकीर्णम् आत्मानम् अथो नगेन्द्र ॥

kim etad evaṃ suviniścitaṃ te yad rāghave nāsi kṛtānukampaḥ
paśyādya madbāhubalābhibhūto vikīrṇam ātmānam atho nagendra