The fourteen at the hut

उत्तिष्ठ तावद् आख्याहि प्रमोहं जहि संभ्रमम् ।
व्यक्तम् आख्याहि केन त्वम् एवंरूपा विरूपिता ॥

uttiṣṭha tāvad ākhyāhi pramohaṃ jahi saṃbhramam
vyaktam ākhyāhi kena tvam evaṃrūpā virūpitā

देवगन्धर्वभूतानाम् ऋषीणां च महात्मनाम् ।
कोऽयम् एवं महावीर्यस् त्वां विरूपां चकार ह ।
न हि पश्याम्य् अहं लोके यः कुर्यान् मम विप्रियम् ।
अन्तरेण सहस्राक्षं महेन्द्रं पाकशासनम् ॥

devagandharvabhūtānām ṛṣīṇāṃ ca mahātmanām
ko 'yam evaṃ mahāvīryas tvāṃ virūpāṃ cakāra ha
na hi paśyāmy ahaṃ loke yaḥ kuryān mama vipriyam
antareṇa sahasrākṣaṃ mahendraṃ pākaśāsanam

तरुणौ रूपसंपन्नौ सुकुमारौ महाबलौ ।
पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ।
… पुत्रौ दशरथस्यास्तां भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥

taruṇau rūpasaṃpannau sukumārau mahābalau
puṇḍarīkaviśālākṣau cīrakṛṣṇājināmbarau
… putrau daśarathasyāstāṃ bhrātarau rāmalakṣmaṇau

तरुणी रूपसंपन्ना सर्वाभरणभूषिता ।
दृष्टा तत्र मया नारी तयोर् मध्ये सुमध्यमा ।
ताभ्याम् उभाभ्यां संभूय प्रमदाम् अधिकृत्य ताम् ।
इमाम् अवस्थां नीताहम् ॥

taruṇī rūpasaṃpannā sarvābharaṇabhūṣitā
dṛṣṭā tatra mayā nārī tayor madhye sumadhyamā
tābhyām ubhābhyāṃ saṃbhūya pramadām adhikṛtya tām
imām avasthāṃ nītāham

तौ हत्वा तां च दुर्वृत्ताम् उपावर्तितुम् अर्हथ ।
मनोरथोऽयम् इष्टोऽस्या भगिन्या मम राक्षसाः ।
शीघ्रं संपद्यतां गत्वा तौ प्रमथ्य स्वतेजसा ॥

tau hatvā tāṃ ca durvṛttām upāvartitum arhatha
manoratho 'yam iṣṭo 'syā bhaginyā mama rākṣasāḥ
śīghraṃ saṃpadyatāṃ gatvā tau pramathya svatejasā

मुहूर्तं भव सौमित्रे सीतायाः प्रत्यनन्तरः ।
इमान् अस्या वधिष्यामि पदवीम् आगतान् इह ॥

muhūrtaṃ bhava saumitre sītāyāḥ pratyanantaraḥ
imān asyā vadhiṣyāmi padavīm āgatān iha

फलमूलाशनौ दान्तौ तापसौ धर्मचारिणौ ।
वसन्तौ दण्डकारण्ये किमर्थम् उपहिंसथ ॥

phalamūlāśanau dāntau tāpasau dharmacāriṇau
vasantau daṇḍakāraṇye kimartham upahiṃsatha

युष्मान् पापात्मकान् हन्तुं विप्रकारान् महाहवे ।
ऋषीणां तु नियोगेन प्राप्तोऽहं सशरासनः ॥

yuṣmān pāpātmakān hantuṃ viprakārān mahāhave
ṛṣīṇāṃ tu niyogena prāpto 'haṃ saśarāsanaḥ

तिष्ठतैवात्र संतुष्टा नोपसर्पितुम् अर्हथ ।
यदि प्राणैर् इहार्थो वो निवर्तध्वं निशाचराः ॥

tiṣṭhataivātra saṃtuṣṭā nopasarpitum arhatha
yadi prāṇair ihārtho vo nivartadhvaṃ niśācarāḥ

क्रोधम् उत्पाद्य नो भर्तुः खरस्य सुमहात्मनः ।
त्वम् एव हास्यसे प्राणान् अद्यास्माभिर् हतो युधि ॥

krodham utpādya no bhartuḥ kharasya sumahātmanaḥ
tvam eva hāsyase prāṇān adyāsmābhir hato yudhi

का हि ते शक्तिर् एकस्य बहूनां रणमूर्धनि ।
अस्माकम् अग्रतः स्थातुं किं पुनर् योद्धुम् आहवे ॥

kā hi te śaktir ekasya bahūnāṃ raṇamūrdhani
asmākam agrataḥ sthātuṃ kiṃ punar yoddhum āhave

मया त्व् इदानीं शूरास् ते राक्षसाः पिशिताशनाः ।
त्वत्प्रियार्थं विनिर्दिष्टाः किमर्थं रुद्यते पुनः ॥

mayā tv idānīṃ śūrās te rākṣasāḥ piśitāśanāḥ
tvatpriyārthaṃ vinirdiṣṭāḥ kimarthaṃ rudyate punaḥ

प्रेषिताश् च त्वया शूरा राक्षसास् ते चतुर्दश ।
निहन्तुं राघवं घोरा मत्प्रियार्थं सलक्ष्मणम् ।
ते तु रामेण सामर्षाः शूलपट्टिशपाणयः ।
समरे निहताः सर्वे सायकैर् मर्मभेदिभिः ॥

preṣitāś ca tvayā śūrā rākṣasās te caturdaśa
nihantuṃ rāghavaṃ ghorā matpriyārthaṃ salakṣmaṇam
te tu rāmeṇa sāmarṣāḥ śūlapaṭṭiśapāṇayaḥ
samare nihatāḥ sarve sāyakair marmabhedibhiḥ

यदि रामं ममामित्रम् अद्य त्वं न वधिष्यसि ।
तव चैवाग्रतः प्राणांस् त्यक्ष्यामि निरपत्रपा ॥

yadi rāmaṃ mamāmitram adya tvaṃ na vadhiṣyasi
tava caivāgrataḥ prāṇāṃs tyakṣyāmi nirapatrapā

बुद्ध्याहम् अनुपश्यामि न त्वं रामस्य संयुगे ।
स्थातुं प्रतिमुखे शक्तः सचापस्य महारणे ।
शूरमानी न शूरस् त्वं मिथ्यारोपितविक्रमः ॥

buddhyāham anupaśyāmi na tvaṃ rāmasya saṃyuge
sthātuṃ pratimukhe śaktaḥ sacāpasya mahāraṇe
śūramānī na śūras tvaṃ mithyāropitavikramaḥ

बाष्पः संधार्यताम् एष संभ्रमश् च विमुच्यताम् ।
अहं रामं सह भ्रात्रा नयामि यमसादनम् ॥

bāṣpaḥ saṃdhāryatām eṣa saṃbhramaś ca vimucyatām
ahaṃ rāmaṃ saha bhrātrā nayāmi yamasādanam

चतुर्दश सहस्राणि मम चित्तानुवर्तिनाम् ।
रक्षसां भीमवेगानां समरेष्व् अनिवर्तिनाम् ।
नीलजीमूतवर्णानां घोराणां क्रूरकर्मणाम् ।
लोकसिंहाविहाराणां बलिनाम् उग्रतेजसाम् ।
तेषां शार्दूलदर्पाणां महास्यानां महौजसाम् ।
सर्वोद्योगम् उदीर्णानां रक्षसां सौम्य कारय ॥

caturdaśa sahasrāṇi mama cittānuvartinām
rakṣasāṃ bhīmavegānāṃ samareṣv anivartinām
nīlajīmūtavarṇānāṃ ghorāṇāṃ krūrakarmaṇām
lokasiṃhāvihārāṇāṃ balinām ugratejasām
teṣāṃ śārdūladarpāṇāṃ mahāsyānāṃ mahaujasām
sarvodyogam udīrṇānāṃ rakṣasāṃ saumya kāraya

खरस् तु तान् महेष्वासान् घोरचर्मायुधध्वजान् ।
निर्यातेत्य् अब्रवीद् दृष्ट्वा ॥

kharas tu tān maheṣvāsān ghoracarmāyudhadhvajān
niryātety abravīd dṛṣṭvā

महोत्पातान् इमान् सर्वान् उत्थितान् घोरदर्शनान् ।
न चिन्तयाम्य् अहं वीर्याद् बलवान् दुर्बलान् इव ॥

mahotpātān imān sarvān utthitān ghoradarśanān
na cintayāmy ahaṃ vīryād balavān durbalān iva

देवराजम् अपि क्रुद्धो मत्तैरावतगामिनम् ।
वज्रहस्तं रणे हन्यां किं पुनस् तौ च मानुषौ ॥

devarājam api kruddho mattairāvatagāminam
vajrahastaṃ raṇe hanyāṃ kiṃ punas tau ca mānuṣau