Fourteen thousand

इमान् पश्य महाबाहो सर्वभूतापहारिणः ।
समुत्थितान् महोत्पातान् संहर्तुं सर्वराक्षसान् ॥

imān paśya mahābāho sarvabhūtāpahāriṇaḥ
samutthitān mahotpātān saṃhartuṃ sarvarākṣasān

संप्रहारस् तु सुमहान् भविष्यति न संशयः ।
अयम् आख्याति मे बाहुः स्फुरमाणो मुहुर् मुहुः ।
संनिकर्षे तु नः शूर जयं शत्रोः पराजयम् ।
सुप्रभं च प्रसन्नं च तव वक्त्रं हि लक्ष्यते ॥

saṃprahāras tu sumahān bhaviṣyati na saṃśayaḥ
ayam ākhyāti me bāhuḥ sphuramāṇo muhur muhuḥ
saṃnikarṣe tu naḥ śūra jayaṃ śatroḥ parājayam
suprabhaṃ ca prasannaṃ ca tava vaktraṃ hi lakṣyate

तस्माद् गृहीत्वा वैदेहीं शरपाणिर् धनुर्धरः ।
गुहाम् आश्रय शैलस्य दुर्गां पादपसंकुलाम् ॥

tasmād gṛhītvā vaidehīṃ śarapāṇir dhanurdharaḥ
guhām āśraya śailasya durgāṃ pādapasaṃkulām

प्रतिकूलितुम् इच्छामि न हि वाक्यम् इदं त्वया ।
शापितो मम पादाभ्यां गम्यतां वत्स माचिरम् ॥

pratikūlitum icchāmi na hi vākyam idaṃ tvayā
śāpito mama pādābhyāṃ gamyatāṃ vatsa māciram

त्वं हि शूरश् च बलवान् हन्या एतान् न संशयः ।
स्वयं निहन्तुम् इच्छामि सर्वान् एव निशाचरान् ॥

tvaṃ hi śūraś ca balavān hanyā etān na saṃśayaḥ
svayaṃ nihantum icchāmi sarvān eva niśācarān

चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम् ।
एकश् च रामो धर्मात्मा कथं युद्धं भविष्यति ॥

caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ bhīmakarmaṇām
ekaś ca rāmo dharmātmā kathaṃ yuddhaṃ bhaviṣyati

तं दृष्ट्वा सगुणं चापम् उद्यम्य खरनिःस्वनम् ।
रामस्याभिमुखं सूतं चोद्यताम् इत्य् अचोदयत् ॥

taṃ dṛṣṭvā saguṇaṃ cāpam udyamya kharaniḥsvanam
rāmasyābhimukhaṃ sūtaṃ codyatām ity acodayat

दृष्ट्वा तं पतितं भूमौ दूषणं निहतं रणे ।
साधु साध्व् इति काकुत्स्थं सर्वभूतान्य् अपूजयन् ॥

dṛṣṭvā taṃ patitaṃ bhūmau dūṣaṇaṃ nihataṃ raṇe
sādhu sādhv iti kākutsthaṃ sarvabhūtāny apūjayan

मां नियोजय विक्रान्त संनिवर्तस्व साहसात् ।
पश्य रामं महाबाहुं संयुगे विनिपातितम् ॥

māṃ niyojaya vikrānta saṃnivartasva sāhasāt
paśya rāmaṃ mahābāhuṃ saṃyuge vinipātitam

अहं वास्य रणे मृत्युर् एष वा समरे मम ।
विनिवर्त्य रणोत्साहं मुहूर्तं प्राश्निको भव ॥

ahaṃ vāsya raṇe mṛtyur eṣa vā samare mama
vinivartya raṇotsāhaṃ muhūrtaṃ prāśniko bhava

अहो विक्रमशूरस्य राक्षसस्येदृशं बलम् ।
पुष्पैर् इव शरैर् यस्य ललाटेऽस्मि परिक्षतः ।
ममापि प्रतिगृह्णीष्व शरांश् चापगुणच्युतान् ॥

aho vikramaśūrasya rākṣasasyedṛśaṃ balam
puṣpair iva śarair yasya lalāṭe 'smi parikṣataḥ
mamāpi pratigṛhṇīṣva śarāṃś cāpaguṇacyutān

गजाश्वरथसंबाधे बले महति तिष्ठता ।
कृतं सुदारुणं कर्म सर्वलोकजुगुप्सितम् ॥

gajāśvarathasaṃbādhe bale mahati tiṣṭhatā
kṛtaṃ sudāruṇaṃ karma sarvalokajugupsitam

पापम् आचरतां घोरं लोकस्याप्रियम् इच्छताम् ।
अहम् आसादितो राज्ञा प्राणान् हन्तुं निशाचर ॥

pāpam ācaratāṃ ghoraṃ lokasyāpriyam icchatām
aham āsādito rājñā prāṇān hantuṃ niśācara

प्राकृतान् राक्षसान् हत्वा युद्धे दशरथात्मज ।
आत्मना कथम् आत्मानम् अप्रशस्यं प्रशंससि ।
विक्रान्ता बलवन्तो वा ये भवन्ति नरर्षभाः ।
कथयन्ति न ते किं चित् तेजसा स्वेन गर्विताः ॥

prākṛtān rākṣasān hatvā yuddhe daśarathātmaja
ātmanā katham ātmānam apraśasyaṃ praśaṃsasi
vikrāntā balavanto vā ye bhavanti nararṣabhāḥ
kathayanti na te kiṃ cit tejasā svena garvitāḥ

न तु माम् इह तिष्ठन्तं पश्यसि त्वं गदाधरम् ।
धराधरम् इवाकम्प्यं पर्वतं धातुभिश् चितम् ।
पर्याप्तोऽहं गदापाणिर् हन्तुं प्राणान् रणे तव ।
त्रयाणाम् अपि लोकानां पाशहस्त इवान्तकः ॥

na tu mām iha tiṣṭhantaṃ paśyasi tvaṃ gadādharam
dharādharam ivākampyaṃ parvataṃ dhātubhiś citam
paryāpto 'haṃ gadāpāṇir hantuṃ prāṇān raṇe tava
trayāṇām api lokānāṃ pāśahasta ivāntakaḥ

चतुर्दश सहस्राणि राक्षसानां हतानि ते ।
त्वद्विनाशात् करोम्य् अद्य तेषाम् अश्रुप्रमार्जनम् ॥

caturdaśa sahasrāṇi rākṣasānāṃ hatāni te
tvadvināśāt karomy adya teṣām aśrupramārjanam

एतत् ते बलसर्वस्वं दर्शितं राक्षसाधम ।
शक्तिहीनतरो मत्तो वृथा त्वम् उपगर्जितम् ।
एषा बाणविनिर्भिन्ना गदा भूमितलं गता ।
अभिधानप्रगल्भस्य तव प्रत्ययघातिनी ॥

etat te balasarvasvaṃ darśitaṃ rākṣasādhama
śaktihīnataro matto vṛthā tvam upagarjitam
eṣā bāṇavinirbhinnā gadā bhūmitalaṃ gatā
abhidhānapragalbhasya tava pratyayaghātinī

प्रवृद्धनिद्रे शयिते त्वयि राक्षसपांसने ।
भविष्यन्त्य् अशरण्यानां शरण्या दण्डका इमे ।
जनस्थाने हतस्थाने तव राक्षसमच्छरैः ।
निर्भया विचरिष्यन्ति सर्वतो मुनयो वने ॥

pravṛddhanidre śayite tvayi rākṣasapāṃsane
bhaviṣyanty aśaraṇyānāṃ śaraṇyā daṇḍakā ime
janasthāne hatasthāne tava rākṣasamaccharaiḥ
nirbhayā vicariṣyanti sarvato munayo vane

अर्धाधिकमुहूर्तेन रामेण निशितैः शरैः ।
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां कामरूपिणाम् ।
खरदूषणमुख्यानां निहतानि महामृधे ॥

ardhādhikamuhūrtena rāmeṇa niśitaiḥ śaraiḥ
caturdaśa sahasrāṇi rakṣasāṃ kāmarūpiṇām
kharadūṣaṇamukhyānāṃ nihatāni mahāmṛdhe

तद् इदं नः कृतं कार्यं त्वया दशरथात्मज ।
स्वधर्मं प्रचरिष्यन्ति दण्डकेषु महर्षयः ॥

tad idaṃ naḥ kṛtaṃ kāryaṃ tvayā daśarathātmaja
svadharmaṃ pracariṣyanti daṇḍakeṣu maharṣayaḥ