The golden deer

आगच्छ आगच्छ शीघ्रं वै आर्यपुत्र सहानुज ॥

āgaccha āgaccha śīghraṃ vai āryaputra sahānuja

तम् एवैनम् अहं मन्ये मारीचं राक्षसं मृगम् ॥

tam evainam ahaṃ manye mārīcaṃ rākṣasaṃ mṛgam

मृगो ह्य् एवंविधो रत्नविचित्रो नास्ति राघव ।
जगत्यां जगतीनाथ मायैषा हि न संशयः ॥

mṛgo hy evaṃvidho ratnavicitro nāsti rāghava
jagatyāṃ jagatīnātha māyaiṣā hi na saṃśayaḥ

आर्यपुत्राभिरामोऽसौ मृगो हरति मे मनः ।
आनयैनं महाबाहो क्रीडार्थं नो भविष्यति ॥

āryaputrābhirāmo 'sau mṛgo harati me manaḥ
ānayainaṃ mahābāho krīḍārthaṃ no bhaviṣyati

यदि ग्रहणम् अभ्येति जीवन्न् एव मृगस् तव ।
आश्चर्यभूतं भवति विस्मयं जनयिष्यति ।
समाप्तवनवासानां राज्यस्थानां च नः पुनः ।
अन्तःपुरविभूषार्थो मृग एष भविष्यति ॥

yadi grahaṇam abhyeti jīvann eva mṛgas tava
āścaryabhūtaṃ bhavati vismayaṃ janayiṣyati
samāptavanavāsānāṃ rājyasthānāṃ ca naḥ punaḥ
antaḥpuravibhūṣārtho mṛga eṣa bhaviṣyati

जीवन् न यदि तेऽभ्येति ग्रहणं मृगसत्तमः ।
अजिनं नरशार्दूल रुचिरं मे भविष्यति ।
निहतस्यास्य सत्त्वस्य जाम्बूनदमयत्वचि ।
शष्पबृस्यां विनीतायाम् इच्छाम्य् अहम् उपासितुम् ॥

jīvan na yadi te 'bhyeti grahaṇaṃ mṛgasattamaḥ
ajinaṃ naraśārdūla ruciraṃ me bhaviṣyati
nihatasyāsya sattvasya jāmbūnadamayatvaci
śaṣpabṛsyāṃ vinītāyām icchāmy aham upāsitum

कामवृत्तम् इदं रौद्रं स्त्रीणाम् असदृशं मतम् ।
वपुषा त्व् अस्य सत्त्वस्य विस्मयो जनितो मम ॥

kāmavṛttam idaṃ raudraṃ strīṇām asadṛśaṃ matam
vapuṣā tv asya sattvasya vismayo janito mama

पश्य लक्ष्मण वैदेह्याः स्पृहां मृगगताम् इमाम् ।
रूपश्रेष्ठतया ह्य् एष मृगोऽद्य न भविष्यति ।
न वने नन्दनोद्देशे न चैत्ररथसंश्रये ।
कुतः पृथिव्यां सौमित्रे योऽस्य कश् चित् समो मृगः ॥

paśya lakṣmaṇa vaidehyāḥ spṛhāṃ mṛgagatām imām
rūpaśreṣṭhatayā hy eṣa mṛgo 'dya na bhaviṣyati
na vane nandanoddeśe na caitrarathasaṃśraye
kutaḥ pṛthivyāṃ saumitre yo 'sya kaś cit samo mṛgaḥ

पश्यास्य जृम्भमाणस्य दीप्ताम् अग्निशिखोपमाम् ।
जिह्वां मुखान् निःसरन्तीं मेघाद् इव शतह्रदाम् ॥

paśyāsya jṛmbhamāṇasya dīptām agniśikhopamām
jihvāṃ mukhān niḥsarantīṃ meghād iva śatahradām

यदि वायं तथा यन् मां भवेद् वदसि लक्ष्मण ।
मायैषा राक्षसस्येति कर्तव्योऽस्य वधो मया ॥

yadi vāyaṃ tathā yan māṃ bhaved vadasi lakṣmaṇa
māyaiṣā rākṣasasyeti kartavyo 'sya vadho mayā

इह त्वं भव संनद्धो यन्त्रितो रक्ष मैथिलीम् ।
अस्याम् आयत्तम् अस्माकं यत् कृत्यं रघुनन्दन ॥

iha tvaṃ bhava saṃnaddho yantrito rakṣa maithilīm
asyām āyattam asmākaṃ yat kṛtyaṃ raghunandana

प्रदक्षिणेनातिबलेन पक्षिणा जटायुषा बुद्धिमता च लक्ष्मण ।
भवाप्रमत्तः प्रतिगृह्य मैथिलीं प्रतिक्षणं सर्वत एव शङ्कितः ॥

pradakṣiṇenātibalena pakṣiṇā jaṭāyuṣā buddhimatā ca lakṣmaṇa
bhavāpramattaḥ pratigṛhya maithilīṃ pratikṣaṇaṃ sarvata eva śaṅkitaḥ

सदृशं राघवस्यैव हा सीते लक्ष्मणेति च ॥

sadṛśaṃ rāghavasyaiva hā sīte lakṣmaṇeti ca

मारीचस्य तु मायैषा पूर्वोक्तं लक्ष्मणेन तु ।
तत् तदा ह्य् अभवच् चाद्य मारीचोऽयं मया हतः ॥

mārīcasya tu māyaiṣā pūrvoktaṃ lakṣmaṇena tu
tat tadā hy abhavac cādya mārīco 'yaṃ mayā hataḥ

हा सीते लक्ष्मणेत्य् एवम् आक्रुश्य तु महास्वरम् ।
ममार राक्षसः सोऽयं श्रुत्वा सीता कथं भवेत् ।
लक्ष्मणश् च महाबाहुः काम् अवस्थां गमिष्यति ॥

hā sīte lakṣmaṇety evam ākruśya tu mahāsvaram
mamāra rākṣasaḥ so 'yaṃ śrutvā sītā kathaṃ bhavet
lakṣmaṇaś ca mahābāhuḥ kām avasthāṃ gamiṣyati