The coronation

कच्चिन् न खलु कापेयी सेव्यते चलचित्तता ।
न हि पश्यामि काकुत्स्थं रामम् आर्यं परंतपम् ॥

kaccin na khalu kāpeyī sevyate calacittatā
na hi paśyāmi kākutsthaṃ rāmam āryaṃ paraṃtapam

तद् एतद् दृश्यते दूराद् विमलं चन्द्रसंनिभम् ।
विमानं पुष्पकं दिव्यं मनसा ब्रह्मनिर्मितम् ॥

tad etad dṛśyate dūrād vimalaṃ candrasaṃnibham
vimānaṃ puṣpakaṃ divyaṃ manasā brahmanirmitam

एतस्मिन् भ्रातरौ वीरौ वैदेह्या सह राघवौ ।
सुग्रीवश् च महातेजा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥

etasmin bhrātarau vīrau vaidehyā saha rāghavau
sugrīvaś ca mahātejā rākṣasendro vibhīṣaṇaḥ

ततो हर्षसमुद्भूतो निस्वनो दिवम् अस्पृशत् ।
स्त्रीबालयुववृद्धानां रामोऽयम् इति कीर्तितः ॥

tato harṣasamudbhūto nisvano divam aspṛśat
strībālayuvavṛddhānāṃ rāmo 'yam iti kīrtitaḥ

स्वागतं ते महाबाहो कौसल्यानन्दवर्धन ।
इति प्राञ्जलयः सर्वे नागरा रामम् अब्रुवन् ॥

svāgataṃ te mahābāho kausalyānandavardhana
iti prāñjalayaḥ sarve nāgarā rāmam abruvan

एतत् ते रक्षितं राजन् राज्यं निर्यातितं मया ॥

etat te rakṣitaṃ rājan rājyaṃ niryātitaṃ mayā

अद्य जन्म कृतार्थं मे संवृत्तश् च मनोरथः ।
यस् त्वां पश्यामि राजानम् अयोध्यां पुनर् आगतम् ॥

adya janma kṛtārthaṃ me saṃvṛttaś ca manorathaḥ
yas tvāṃ paśyāmi rājānam ayodhyāṃ punar āgatam

अवेक्षतां भवान् कोशं कोष्ठागारं पुरं बलम् ।
भवतस् तेजसा सर्वं कृतं दशगुणं मया ॥

avekṣatāṃ bhavān kośaṃ koṣṭhāgāraṃ puraṃ balam
bhavatas tejasā sarvaṃ kṛtaṃ daśaguṇaṃ mayā

अब्रवीच् च तदा रामस् तद्विमानम् अनुत्तमम् ।
वह वैश्रवणं देवम् अनुजानामि गम्यताम् ॥

abravīc ca tadā rāmas tadvimānam anuttamam
vaha vaiśravaṇaṃ devam anujānāmi gamyatām

पूजिता मामिका माता दत्तं राज्यम् इदं मम ।
तद् ददामि पुनस् तुभ्यं यथा त्वम् अददा मम ॥

pūjitā māmikā mātā dattaṃ rājyam idaṃ mama
tad dadāmi punas tubhyaṃ yathā tvam adadā mama

धुरम् एकाकिना न्यस्ताम् ऋषभेण बलीयसा ।
किशोरवद् गुरुं भारं न वोढुम् अहम् उत्सहे ॥

dhuram ekākinā nyastām ṛṣabheṇa balīyasā
kiśoravad guruṃ bhāraṃ na voḍhum aham utsahe

जगद् अद्याभिषिक्तं त्वाम् अनुपश्यतु सर्वतः ।
प्रतपन्तम् इवादित्यं मध्याह्ने दीप्ततेजसम् ॥

jagad adyābhiṣiktaṃ tvām anupaśyatu sarvataḥ
pratapantam ivādityaṃ madhyāhne dīptatejasam

यावद् आवर्तते चक्रं यावती च वसुंधरा ।
तावत् त्वम् इह सर्वस्य स्वामित्वम् अभिवर्तय ॥

yāvad āvartate cakraṃ yāvatī ca vasuṃdharā
tāvat tvam iha sarvasya svāmitvam abhivartaya

भरतस्य वचः श्रुत्वा रामः परपुरंजयः ।
तथेति प्रतिजग्राह निषसादासने शुभे ॥

bharatasya vacaḥ śrutvā rāmaḥ parapuraṃjayaḥ
tatheti pratijagrāha niṣasādāsane śubhe

ताम् इङ्गितज्ञः संप्रेक्ष्य बभाषे जनकात्मजाम् ।
प्रदेहि सुभगे हारं यस्य तुष्टासि भामिनि ।
पौरुषं विक्रमो बुद्धिर् यस्मिन्न् एतानि नित्यदा ॥

tām iṅgitajñaḥ saṃprekṣya babhāṣe janakātmajām
pradehi subhage hāraṃ yasya tuṣṭāsi bhāmini
pauruṣaṃ vikramo buddhir yasminn etāni nityadā

आतिष्ठ धर्मज्ञ मया सहेमां गां पूर्वराजाध्युषितां बलेन ।
तुल्यं मया त्वं पितृभिर् धृता या तां यौवराज्ये धुरम् उद्वहस्व ॥

ātiṣṭha dharmajña mayā sahemāṃ gāṃ pūrvarājādhyuṣitāṃ balena
tulyaṃ mayā tvaṃ pitṛbhir dhṛtā yā tāṃ yauvarājye dhuram udvahasva