The honey garden

प्रीतिमन्तस् ततः सर्वे वायुपुत्रपुरःसराः ।
महेन्द्राग्रं परित्यज्य पुप्लुवुः प्लवगर्षभाः ।
मेरुमन्दरसंकाशा मत्ता इव महागजाः ।
छादयन्त इवाकाशं महाकाया महाबलाः ।
सभाज्यमानं भूतैस् तम् आत्मवन्तं महाबलम् ।
हनूमन्तं महावेगं वहन्त इव दृष्टिभिः ।
राघवे चार्थनिर्वृत्तिं भर्तुश् च परमं यशः ।
समाधाय समृद्धार्थाः कर्मसिद्धिभिर् उन्नताः ।
प्रियाख्यानोन्मुखाः सर्वे सर्वे युद्धाभिनन्दिनः ।
सर्वे रामप्रतीकारे निश्चितार्था मनस्विनः ।
प्लवमानाः खम् आप्लुत्य ततस् ते काननौकसः ।
नन्दनोपमम् आसेदुर् वनं द्रुमलतायुतम् ।
यत् तन् मधुवनं नाम सुग्रीवस्याभिरक्षितम् ।
अधृष्यं सर्वभूतानां सर्वभूतमनोहरम् ।
यद् रक्षति महावीर्यः सदा दधिमुखः कपिः ।
मातुलः कपिमुख्यस्य सुग्रीवस्य महात्मनः ॥

prītimantas tataḥ sarve vāyuputrapuraḥsarāḥ
mahendrāgraṃ parityajya pupluvuḥ plavagarṣabhāḥ
merumandarasaṃkāśā mattā iva mahāgajāḥ
chādayanta ivākāśaṃ mahākāyā mahābalāḥ
sabhājyamānaṃ bhūtais tam ātmavantaṃ mahābalam
hanūmantaṃ mahāvegaṃ vahanta iva dṛṣṭibhiḥ
rāghave cārthanirvṛttiṃ bhartuś ca paramaṃ yaśaḥ
samādhāya samṛddhārthāḥ karmasiddhibhir unnatāḥ
priyākhyānonmukhāḥ sarve sarve yuddhābhinandinaḥ
sarve rāmapratīkāre niścitārthā manasvinaḥ
plavamānāḥ kham āplutya tatas te kānanaukasaḥ
nandanopamam āsedur vanaṃ drumalatāyutam
yat tan madhuvanaṃ nāma sugrīvasyābhirakṣitam
adhṛṣyaṃ sarvabhūtānāṃ sarvabhūtamanoharam
yad rakṣati mahāvīryaḥ sadā dadhimukhaḥ kapiḥ
mātulaḥ kapimukhyasya sugrīvasya mahātmanaḥ

ततो वनं तत् परिभक्ष्यमाणं द्रुमांश् च विध्वंसितपत्रपुष्पान् ।
समीक्ष्य कोपाद् दधिवक्त्रनामा निवारयाम् आस कपिः कपींस् तान् ।
स तैः प्रवृद्धैः परिभर्त्स्यमानो वनस्य गोप्ता हरिवीरवृद्धः ।
चकार भूयो मतिम् उग्रतेजा वनस्य रक्षां प्रति वानरेभ्यः ।
उवाच कांश् चित् परुषाणि धृष्टम् असक्तम् अन्यांश् च तलैर् जघान ।
समेत्य कैश् चित् कलहं चकार तथैव साम्नोपजगाम कांश् चित् ॥

tato vanaṃ tat paribhakṣyamāṇaṃ drumāṃś ca vidhvaṃsitapatrapuṣpān
samīkṣya kopād dadhivaktranāmā nivārayām āsa kapiḥ kapīṃs tān
sa taiḥ pravṛddhaiḥ paribhartsyamāno vanasya goptā harivīravṛddhaḥ
cakāra bhūyo matim ugratejā vanasya rakṣāṃ prati vānarebhyaḥ
uvāca kāṃś cit paruṣāṇi dhṛṣṭam asaktam anyāṃś ca talair jaghāna
sametya kaiś cit kalahaṃ cakāra tathaiva sāmnopajagāma kāṃś cit

पूजयित्वाङ्गदं सर्वे वानरा वानरर्षभम् ।
जग्मुर् मधुवनं यत्र नदीवेग इव द्रुतम् ।
ते प्रहृष्टा मधुवनं पालान् आक्रम्य वीर्यतः ।
अतिसर्गाच् च पटवो दृष्ट्वा श्रुत्वा च मैथिलीम् ॥

pūjayitvāṅgadaṃ sarve vānarā vānararṣabham
jagmur madhuvanaṃ yatra nadīvega iva drutam
te prahṛṣṭā madhuvanaṃ pālān ākramya vīryataḥ
atisargāc ca paṭavo dṛṣṭvā śrutvā ca maithilīm

तं सवृक्षं महाबाहुम् आपतन्तं महाबलम् ।
आर्यकं प्राहरत् तत्र बाहुभ्यां कुपितोऽङ्गदः ।
मदान्धश् च न वेदैनम् आर्यकोऽयं ममेति सः ।
अथैनं निष्पिपेषाशु वेगवद् वसुधातले ।
स भग्नबाहुर् विमुखो विह्वलः शोणितोक्षितः ।
मुमोह सहसा वीरो मुहूर्तं कपिकुञ्जरः ॥

taṃ savṛkṣaṃ mahābāhum āpatantaṃ mahābalam
āryakaṃ prāharat tatra bāhubhyāṃ kupito 'ṅgadaḥ
madāndhaś ca na vedainam āryako 'yaṃ mameti saḥ
athainaṃ niṣpipeṣāśu vegavad vasudhātale
sa bhagnabāhur vimukho vihvalaḥ śoṇitokṣitaḥ
mumoha sahasā vīro muhūrtaṃ kapikuñjaraḥ