Narada's question

को न्व् अस्मिन् साम्प्रतं लोके गुणवान् कश् च वीर्यवान् ।
धर्मज्ञश् च कृतज्ञश् च सत्यवाक्यो दृढव्रतः ॥

ko nv asmin sāmprataṃ loke guṇavān kaś ca vīryavān
dharmajñaś ca kṛtajñaś ca satyavākyo dṛḍhavrataḥ

आत्मवान् को जितक्रोधो द्युतिमान् कोऽनसूयकः ।
कस्य बिभ्यति देवाश् च जातरोषस्य संयुगे ॥

ātmavān ko jitakrodho dyutimān ko 'nasūyakaḥ
kasya bibhyati devāś ca jātaroṣasya saṃyuge

बहवो दुर्लभाश् चैव ये त्वया कीर्तिता गुणाः ।
मुने वक्ष्याम्य् अहं बुद्ध्वा तैर् युक्तः श्रूयतां नरः ॥

bahavo durlabhāś caiva ye tvayā kīrtitā guṇāḥ
mune vakṣyāmy ahaṃ buddhvā tair yuktaḥ śrūyatāṃ naraḥ

इक्ष्वाकुवंशप्रभवो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥

ikṣvākuvaṃśaprabhavo rāmo nāma janaiḥ śrutaḥ

समुद्र इव गाम्भीर्ये धैर्येण हिमवान् इव ।
विष्णुना सदृशो वीर्ये सोमवत् प्रियदर्शनः ।
कालाग्निसदृशः क्रोधे क्षमया पृथिवीसमः ॥

samudra iva gāmbhīrye dhairyeṇa himavān iva
viṣṇunā sadṛśo vīrye somavat priyadarśanaḥ
kālāgnisadṛśaḥ krodhe kṣamayā pṛthivīsamaḥ

तस्याभिषेकसंभारान् दृष्ट्वा भार्याथ कैकयी ।
पूर्वं दत्तवरा देवी वरम् एनम् अयाचत ।
विवासनं च रामस्य भरतस्याभिषेचनम् ।
स सत्यवचनाद् राजा धर्मपाशेन संयतः ।
विवासयाम् आस सुतं रामं दशरथः प्रियम् ॥

tasyābhiṣekasaṃbhārān dṛṣṭvā bhāryātha kaikayī
pūrvaṃ dattavarā devī varam enam ayācata
vivāsanaṃ ca rāmasya bharatasyābhiṣecanam
sa satyavacanād rājā dharmapāśena saṃyataḥ
vivāsayām āsa sutaṃ rāmaṃ daśarathaḥ priyam

स जगाम वनं वीरः प्रतिज्ञाम् अनुपालयन् ।
पितुर् वचननिर्देशात् कैकेय्याः प्रियकारणात् ।
तं व्रजन्तं प्रियो भ्राता लक्ष्मणोऽनुजगाम ह ।
स्नेहाद् विनयसंपन्नः सुमित्रानन्दवर्धनः ।
सर्वलक्षणसंपन्ना नारीणाम् उत्तमा वधूः ।
सीताप्य् अनुगता रामं शशिनं रोहिणी यथा ॥

sa jagāma vanaṃ vīraḥ pratijñām anupālayan
pitur vacananirdeśāt kaikeyyāḥ priyakāraṇāt
taṃ vrajantaṃ priyo bhrātā lakṣmaṇo 'nujagāma ha
snehād vinayasaṃpannaḥ sumitrānandavardhanaḥ
sarvalakṣaṇasaṃpannā nārīṇām uttamā vadhūḥ
sītāpy anugatā rāmaṃ śaśinaṃ rohiṇī yathā

चित्रकूटं गते रामे पुत्रशोकातुरस् तदा ।
राजा दशरथः स्वर्गं जगाम विलपन् सुतम् ।
… पादुके चास्य राज्याय न्यासं दत्त्वा पुनः पुनः ।
निवर्तयाम् आस ततो भरतं भरताग्रजः ।
स कामम् अनवाप्यैव रामपादाव् उपस्पृशन् ।
नन्दिग्रामेऽकरोद् राज्यं रामागमनकाङ्क्षया ॥

citrakūṭaṃ gate rāme putraśokāturas tadā
rājā daśarathaḥ svargaṃ jagāma vilapan sutam
… pāduke cāsya rājyāya nyāsaṃ dattvā punaḥ punaḥ
nivartayām āsa tato bharataṃ bharatāgrajaḥ
sa kāmam anavāpyaiva rāmapādāv upaspṛśan
nandigrāme 'karod rājyaṃ rāmāgamanakāṅkṣayā

तेन तत्रैव वसता जनस्थाननिवासिनी ।
विरूपिता शूर्पणखा राक्षसी कामरूपिणी ।
… निजघान रणे रामस् तेषां चैव पदानुगान् ।
रक्षसां निहतान्य् आसन् सहस्राणि चतुर्दश ॥

tena tatraiva vasatā janasthānanivāsinī
virūpitā śūrpaṇakhā rākṣasī kāmarūpiṇī
… nijaghāna raṇe rāmas teṣāṃ caiva padānugān
rakṣasāṃ nihatāny āsan sahasrāṇi caturdaśa

ततो ज्ञातिवधं श्रुत्वा रावणः क्रोधमूर्छितः ।
सहायं वरयाम् आस मारीचं नाम राक्षसम् ।
वार्यमाणः सुबहुशो मारीचेन स रावणः ।
न विरोधो बलवता क्षमो रावण तेन ते ।
अनादृत्य तु तद् वाक्यं रावणः कालचोदितः ।
जगाम सहमारीचस् तस्याश्रमपदं तदा ॥

tato jñātivadhaṃ śrutvā rāvaṇaḥ krodhamūrchitaḥ
sahāyaṃ varayām āsa mārīcaṃ nāma rākṣasam
vāryamāṇaḥ subahuśo mārīcena sa rāvaṇaḥ
na virodho balavatā kṣamo rāvaṇa tena te
anādṛtya tu tad vākyaṃ rāvaṇaḥ kālacoditaḥ
jagāma sahamārīcas tasyāśramapadaṃ tadā

तेन मायाविना दूरम् अपवाह्य नृपात्मजौ ।
जहार भार्यां रामस्य गृध्रं हत्वा जटायुषम् ॥

tena māyāvinā dūram apavāhya nṛpātmajau
jahāra bhāryāṃ rāmasya gṛdhraṃ hatvā jaṭāyuṣam

पम्पातीरे हनुमता संगतो वानरेण ह ।
हनुमद्वचनाच् चैव सुग्रीवेण समागतः ।
… पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप संपूर्णं दशयोजनम् ।
… ततः सुग्रीववचनाद् धत्वा वालिनम् आहवे ।
सुग्रीवम् एव तद् राज्ये राघवः प्रत्यपादयत् ॥

pampātīre hanumatā saṃgato vānareṇa ha
hanumadvacanāc caiva sugrīveṇa samāgataḥ
… pādāṅguṣṭhena cikṣepa saṃpūrṇaṃ daśayojanam
… tataḥ sugrīvavacanād dhatvā vālinam āhave
sugrīvam eva tad rājye rāghavaḥ pratyapādayat

तत्र लङ्कां समासाद्य पुरीं रावणपालिताम् ।
ददर्श सीतां ध्यायन्तीम् अशोकवनिकां गताम् ।
निवेदयित्वाभिज्ञानं प्रवृत्तिं च निवेद्य च ।
… ततो दग्ध्वा पुरीं लङ्काम् ऋते सीतां च मैथिलीम् ।
रामाय प्रियम् आख्यातुं पुनर् आयान् महाकपिः ॥

tatra laṅkāṃ samāsādya purīṃ rāvaṇapālitām
dadarśa sītāṃ dhyāyantīm aśokavanikāṃ gatām
nivedayitvābhijñānaṃ pravṛttiṃ ca nivedya ca
… tato dagdhvā purīṃ laṅkām ṛte sītāṃ ca maithilīm
rāmāya priyam ākhyātuṃ punar āyān mahākapiḥ

सोऽभिगम्य महात्मानं कृत्वा रामं प्रदक्षिणम् ।
न्यवेदयद् अमेयात्मा दृष्टा सीतेति तत्त्वतः ॥

so 'bhigamya mahātmānaṃ kṛtvā rāmaṃ pradakṣiṇam
nyavedayad ameyātmā dṛṣṭā sīteti tattvataḥ

ततः सुग्रीवसहितो गत्वा तीरं महोदधेः ।
समुद्रं क्षोभयाम् आस शरैर् आदित्यसंनिभैः ।
दर्शयाम् आस चात्मानं समुद्रः सरितां पतिः ।
समुद्रवचनाच् चैव नलं सेतुम् अकारयत् ॥

tataḥ sugrīvasahito gatvā tīraṃ mahodadheḥ
samudraṃ kṣobhayām āsa śarair ādityasaṃnibhaiḥ
darśayām āsa cātmānaṃ samudraḥ saritāṃ patiḥ
samudravacanāc caiva nalaṃ setum akārayat

तेन गत्वा पुरीं लङ्कां हत्वा रावणम् आहवे ।
अभ्यषिञ्चत् स लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ॥

tena gatvā purīṃ laṅkāṃ hatvā rāvaṇam āhave
abhyaṣiñcat sa laṅkāyāṃ rākṣasendraṃ vibhīṣaṇam

देवताभ्यो वरान् प्राप्य समुत्थाप्य च वानरान् ।
पुष्पकं तत् समारुह्य नन्दिग्रामं ययौ तदा ।
नन्दिग्रामे जटां हित्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
रामः सीताम् अनुप्राप्य राज्यं पुनर् अवाप्तवान् ॥

devatābhyo varān prāpya samutthāpya ca vānarān
puṣpakaṃ tat samāruhya nandigrāmaṃ yayau tadā
nandigrāme jaṭāṃ hitvā bhrātṛbhiḥ sahito 'naghaḥ
rāmaḥ sītām anuprāpya rājyaṃ punar avāptavān

प्रहृष्टमुदितो लोकस् तुष्टः पुष्टः सुधार्मिकः ।
निरामयो अरोगश् च दुर्भिक्षभयवर्जितः ।
न पुत्रमरणं के चिद् द्रक्ष्यन्ति पुरुषाः क्व चित् ।
… न वातजं भयं किं चिन् नाप्सु मज्जन्ति जन्तवः ।
न चाग्रिजं भयं किं चिद् यथा कृतयुगे तथा ॥

prahṛṣṭamudito lokas tuṣṭaḥ puṣṭaḥ sudhārmikaḥ
nirāmayo arogaś ca durbhikṣabhayavarjitaḥ
na putramaraṇaṃ ke cid drakṣyanti puruṣāḥ kva cit
… na vātajaṃ bhayaṃ kiṃ cin nāpsu majjanti jantavaḥ
na cāgrijaṃ bhayaṃ kiṃ cid yathā kṛtayuge tathā

दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ।
रामो राज्यम् उपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति ॥

daśavarṣasahasrāṇi daśavarṣaśatāni ca
rāmo rājyam upāsitvā brahmalokaṃ gamiṣyati