Shurpanakha

आगतस् त्वम् इमं देशं कथं राक्षससेवितम् ।
किम् आगमनकृत्यं ते तत् त्वम् आख्यातुम् अर्हसि ॥

āgatas tvam imaṃ deśaṃ kathaṃ rākṣasasevitam
kim āgamanakṛtyaṃ te tat tvam ākhyātum arhasi

आसीद् दशरथो नाम राजा त्रिदशविक्रमः ।
तस्याहम् अग्रजः पुत्रो रामो नाम जनैः श्रुतः ॥

āsīd daśaratho nāma rājā tridaśavikramaḥ
tasyāham agrajaḥ putro rāmo nāma janaiḥ śrutaḥ

भ्रातायं लक्ष्मणो नाम यवीयान् माम् अनुव्रतः ।
इयं भार्या च वैदेही मम सीतेति विश्रुता ॥

bhrātāyaṃ lakṣmaṇo nāma yavīyān mām anuvrataḥ
iyaṃ bhāryā ca vaidehī mama sīteti viśrutā

त्वां तु वेदितुम् इच्छामि कथ्यतां कासि कस्य वा ।
इह वा किंनिमित्तं त्वम् आगता ब्रूहि तत्त्वतः ॥

tvāṃ tu veditum icchāmi kathyatāṃ kāsi kasya vā
iha vā kiṃnimittaṃ tvam āgatā brūhi tattvataḥ

श्रूयतां राम वक्ष्यामि तत्त्वार्थं वचनं मम ।
अहं शूर्पणखा नाम राक्षसी कामरूपिणी ।
अरण्यं विचरामीदम् एका सर्वभयंकरा ॥

śrūyatāṃ rāma vakṣyāmi tattvārthaṃ vacanaṃ mama
ahaṃ śūrpaṇakhā nāma rākṣasī kāmarūpiṇī
araṇyaṃ vicarāmīdam ekā sarvabhayaṃkarā

रावणो नाम मे भ्राता राक्षसो राक्षसेश्वरः ।
प्रवृद्धनिद्रश् च सदा कुम्भकर्णो महाबलः ।
विभीषणस् तु धर्मात्मा न तु राक्षसचेष्टितः ।
प्रख्यातवीर्यौ च रणे भ्रातरौ खरदूषणौ ॥

rāvaṇo nāma me bhrātā rākṣaso rākṣaseśvaraḥ
pravṛddhanidraś ca sadā kumbhakarṇo mahābalaḥ
vibhīṣaṇas tu dharmātmā na tu rākṣasaceṣṭitaḥ
prakhyātavīryau ca raṇe bhrātarau kharadūṣaṇau

तान् अहं समतिक्रान्ता राम त्वापूर्वदर्शनात् ।
समुपेतास्मि भावेन भर्तारं पुरुषोत्तमम् ॥

tān ahaṃ samatikrāntā rāma tvāpūrvadarśanāt
samupetāsmi bhāvena bhartāraṃ puruṣottamam

विकृता च विरूपा च न सेयं सदृशी तव ।
अहम् एवानुरूपा ते भार्या रूपेण पश्य माम् ॥

vikṛtā ca virūpā ca na seyaṃ sadṛśī tava
aham evānurūpā te bhāryā rūpeṇa paśya mām

इमां विरूपाम् असतीं करालां निर्णतोदरीम् ।
अनेन सह ते भ्रात्रा भक्षयिष्यामि मानुषीम् ॥

imāṃ virūpām asatīṃ karālāṃ nirṇatodarīm
anena saha te bhrātrā bhakṣayiṣyāmi mānuṣīm

कृतदारोऽस्मि भवति भार्येयं दयिता मम ।
त्वद्विधानां तु नारीणां सुदुःखा ससपत्नता ॥

kṛtadāro 'smi bhavati bhāryeyaṃ dayitā mama
tvadvidhānāṃ tu nārīṇāṃ suduḥkhā sasapatnatā

अनुजस् त्व् एष मे भ्राता शीलवान् प्रियदर्शनः ।
श्रीमान् अकृतदारश् च लक्ष्मणो नाम वीर्यवान् ॥

anujas tv eṣa me bhrātā śīlavān priyadarśanaḥ
śrīmān akṛtadāraś ca lakṣmaṇo nāma vīryavān

अस्य रूपस्य ते युक्ता भार्याहं वरवर्णिनी ।
मया सह सुखं सर्वान् दण्डकान् विचरिष्यसि ॥

asya rūpasya te yuktā bhāryāhaṃ varavarṇinī
mayā saha sukhaṃ sarvān daṇḍakān vicariṣyasi

कथं दासस्य मे दासी भार्या भवितुम् इच्छसि ।
सोऽहम् आर्येण परवान् भ्रात्रा कमलवर्णिनी ॥

kathaṃ dāsasya me dāsī bhāryā bhavitum icchasi
so 'ham āryeṇa paravān bhrātrā kamalavarṇinī

एतां विरूपाम् असतीं करालां निर्णतोदरीम् ।
भार्यां वृद्धां परित्यज्य त्वाम् एवैष भजिष्यति ॥

etāṃ virūpām asatīṃ karālāṃ nirṇatodarīm
bhāryāṃ vṛddhāṃ parityajya tvām evaiṣa bhajiṣyati

अद्येमां भक्षयिष्यामि पश्यतस् तव मानुषीम् ।
त्वया सह चरिष्यामि निःसपत्ना यथासुखम् ॥

adyemāṃ bhakṣayiṣyāmi paśyatas tava mānuṣīm
tvayā saha cariṣyāmi niḥsapatnā yathāsukham

क्रूरैर् अनार्यैः सौमित्रे परिहासः कथं चन ।
न कार्यः पश्य वैदेहीं कथं चित् सौम्य जीवतीम् ॥

krūrair anāryaiḥ saumitre parihāsaḥ kathaṃ cana
na kāryaḥ paśya vaidehīṃ kathaṃ cit saumya jīvatīm

इमां विरूपाम् असतीम् अतिमत्तां महोदरीम् ।
राक्षसीं पुरुषव्याघ्र विरूपयितुम् अर्हसि ॥

imāṃ virūpām asatīm atimattāṃ mahodarīm
rākṣasīṃ puruṣavyāghra virūpayitum arhasi