The bridge

पश्य तावद् अनार्यस्य पूज्यमानस्य लक्ष्मण ।
अवलेपं समुद्रस्य न दर्शयति यत् स्वयम् ॥

paśya tāvad anāryasya pūjyamānasya lakṣmaṇa
avalepaṃ samudrasya na darśayati yat svayam

प्रशमश् च क्षमा चैव आर्जवं प्रियवादिता ।
असामर्थ्यं फलन्त्य् एते निर्गुणेषु सतां गुणाः ॥

praśamaś ca kṣamā caiva ārjavaṃ priyavāditā
asāmarthyaṃ phalanty ete nirguṇeṣu satāṃ guṇāḥ

न साम्ना शक्यते कीर्तिर् न साम्ना शक्यते यशः ।
प्राप्तुं लक्ष्मण लोकेऽस्मिञ् जयो वा रणमूर्धनि ॥

na sāmnā śakyate kīrtir na sāmnā śakyate yaśaḥ
prāptuṃ lakṣmaṇa loke 'smiñ jayo vā raṇamūrdhani

क्षमया हि समायुक्तं माम् अयं मकरालयः ।
असमर्थं विजानाति धिक् क्षमाम् ईदृशे जने ॥

kṣamayā hi samāyuktaṃ mām ayaṃ makarālayaḥ
asamarthaṃ vijānāti dhik kṣamām īdṛśe jane

चापम् आनय सौमित्रे शरांश् चाशीविषोपमान् ।
अद्याक्षोभ्यम् अपि क्रुद्धः क्षोभयिष्यामि सागरम् ॥

cāpam ānaya saumitre śarāṃś cāśīviṣopamān
adyākṣobhyam api kruddhaḥ kṣobhayiṣyāmi sāgaram

वेलासु कृतमर्यादं सहसोर्मिसमाकुलम् ।
निर्मर्यादं करिष्यामि सायकैर् वरुणालयम् ॥

velāsu kṛtamaryādaṃ sahasormisamākulam
nirmaryādaṃ kariṣyāmi sāyakair varuṇālayam

एतद् विनापि ह्य् उदधेस् तवार्य सम्पत्स्यते वीरतमस्य कार्यम् ।
भवद्विधाः क्रोधवशं न यान्ति दीर्घं भवान् पश्यतु साधुवृत्तम् ॥

etad vināpi hy udadhes tavārya sampatsyate vīratamasya kāryam
bhavadvidhāḥ krodhavaśaṃ na yānti dīrghaṃ bhavān paśyatu sādhuvṛttam

पृथिवी वायुर् आकाशम् आपो ज्योतिश् च राघव ।
स्वभावे सौम्य तिष्ठन्ति शाश्वतं मार्गम् आश्रिताः ॥

pṛthivī vāyur ākāśam āpo jyotiś ca rāghava
svabhāve saumya tiṣṭhanti śāśvataṃ mārgam āśritāḥ

तत् स्वभावो ममाप्य् एष यद् अगाधोऽहम् अप्लवः ।
विकारस् तु भवेद् गाध एतत् ते प्रवदाम्य् अहम् ॥

tat svabhāvo mamāpy eṣa yad agādho 'ham aplavaḥ
vikāras tu bhaved gādha etat te pravadāmy aham

न कामान् न च लोभाद् वा न भयात् पार्थिवात्मज ।
ग्राहनक्राकुलजलं स्तम्भयेयं कथं चन ॥

na kāmān na ca lobhād vā na bhayāt pārthivātmaja
grāhanakrākulajalaṃ stambhayeyaṃ kathaṃ cana

विधास्ये राम येनापि विषहिष्ये ह्य् अहं तथा ।
ग्राहा न प्रहरिष्यन्ति यावत् सेना तरिष्यति ॥

vidhāsye rāma yenāpi viṣahiṣye hy ahaṃ tathā
grāhā na prahariṣyanti yāvat senā tariṣyati

अयं सौम्य नलो नाम तनुजो विश्वकर्मणः ।
पित्रा दत्तवरः श्रीमान् प्रतिमो विश्वकर्मणः ।
एष सेतुं महोत्साहः करोतु मयि वानरः ।
तम् अहं धारयिष्यामि तथा ह्य् एष यथा पिता ॥

ayaṃ saumya nalo nāma tanujo viśvakarmaṇaḥ
pitrā dattavaraḥ śrīmān pratimo viśvakarmaṇaḥ
eṣa setuṃ mahotsāhaḥ karotu mayi vānaraḥ
tam ahaṃ dhārayiṣyāmi tathā hy eṣa yathā pitā

अहं सेतुं करिष्यामि विस्तीर्णे वरुणालये ।
पितुः सामर्थ्यम् आस्थाय तत्त्वम् आह महोदधिः ॥

ahaṃ setuṃ kariṣyāmi vistīrṇe varuṇālaye
pituḥ sāmarthyam āsthāya tattvam āha mahodadhiḥ

मम मातुर् वरो दत्तो मन्दरे विश्वकर्मणा ।
औरसस् तस्य पुत्रोऽहं सदृशो विश्वकर्मणा ।
न चाप्य् अहम् अनुक्तो वै प्रब्रूयाम् आत्मनो गुणान् ॥

mama mātur varo datto mandare viśvakarmaṇā
aurasas tasya putro 'haṃ sadṛśo viśvakarmaṇā
na cāpy aham anukto vai prabrūyām ātmano guṇān

कामम् अद्यैव बध्नन्तु सेतुं वानरपुंगवाः ॥

kāmam adyaiva badhnantu setuṃ vānarapuṃgavāḥ

जयस्व शत्रून् नरदेव मेदिनीं ससागरां पालय शाश्वतीः समाः ॥

jayasva śatrūn naradeva medinīṃ sasāgarāṃ pālaya śāśvatīḥ samāḥ